مردم آن به زبان گرجی صحبت می‌کنند. این زبان دارای خط ویژه خود می باشد.

تاریخ

پادشاهی‌های گرجی در دوره‌های باستانی یعنی ایبریا در خاور کشور و اگریسی در باختر، از نخستین کشورهایی بودند که دین مسیحیت را دین رسمی خود ساختند (به ترتیب در 317 و 523 پس از میلاد). پادشاهی ایبریا دیری نپایید و بزودی بخشی از شاهنشاهی ایران گشت. اگریسی صحنه رقابت ایران و بیزانس گشته و گرجستان باختری دست به دست می گشت. این کشور در پی پیمان نامه گلستان از ایران جدا و به ضمیمۀ روسیه تزاری در آمد. از آن زمان زبان روسی به عنوان زبان رسمی گرجستان در مدارس و ادارات اجباری گردید.

جغرافیا

کشور گرجستان يکی از کشورهای قاره اروپاست البته بطور دقيق کشوری است که مرز بین اروپا و آسيا است. گرجستان در مرکز و غرب ماورا قفقاز واقع شده و از شمال با فدراسیون روسیه، از شرق با جمهوری آذربایجان، از جنوب با جمهوری ارمنستان، و از جنوب غربی با ترکیه هم مرز است. طبیعت گرجستان گوناگون است: این جمهوری با نواحی ناهموار مشخص می‌شود و دو سوم آن کوهستانی است (کوه شخارا با 5069 متر). گرجستان غربی دارای اقلیم مرطوب جنب مداری است، در حالی که در گرجستان شرقی خشک یا معتدل مرطوب است. منابع طبیعی جمهوری شامل زغال سنگ، نفت، منگنز، فلزات غیرآهنی و معادن غیر فلزی است. از آب رودخانه های گرجستان در تولید برق و آبیاری اراضی نیز استفاده می‌شود.

جمهوری گرجستان شامل جمهوری خودمختار آبخاز و جمهوری خود مختار آجارستان بوده و به 65 ناحیه و مناطق روستایی تقسیم می‌شود، دارای 13 شهر و چندین شهرک است که شامل شهرهای تفلیس، کوتائیسی، گوری، چیاتورا، روستاوی، پوتی، تقیبولی، زوگدیدی، تسقالتوبو، سوخومی، تقوارچلی، گاگرا، باتومی و 37 شهر کوچک، 61 مرکز روستایی و 450 روستا است.

مساحت گرجستان 5/69 هزار کیلومتر مربع و جمعیت آن 2/5 میلیون نفر است. گرجی‌ها يکی‌ از قدیمی ترین ملل جهان به شمار می روند.