سوسياليسم صنفي (1)، جنبشي در درون جنبش كارگري بريتانيا كه از 1906 تا 1923 دوام داشت و هوادار رسيدن به سوسياليسم از راه دگرديسي اتحاديههاي كارگري به «صنفها»يي بود كه برنامهي توليد و ادارهي صنايع را خود در اختيار داشته باشند. اين جنبش كه پا به پاي سنديكاليسم فرانسه بوجود آمده بود، كمتر از آن انقلابي بود و ميكشيد انديشههاي سوسياليستي و سنديكاليستي را با هم درآميزد. سوسياليستهاي صنفي هم با سياست بازي پارلماني مخالف بودند هم با دولت؛ و دولت را دستگاهي براي ميانجيگري و حل اختلاف ميان صنفها ميدانستند نه دستگاه اداره كننده.
سوسياليستهاي صنفي، بر خلاف فابيانها (نك فابيانيسم) با بوروكراسي دولتي مخالف بودند. سوسياليستهاي صنفي پس از شكست در به دست گرفتن «جامعهي فابيانها» «جامعهي ملي صنفها»(2) را براي خود بوجود آوردند. اين جامعه پس از انقلاب بولشويكي از هم شكافت و بسياري از اعضاي آن به حزب نوبنياد كمونيست بريتانيا پيوستند و سرانجام در 1924 از هم پاشيد.
پاورقيها:
1-guild socialism
2-National Guilds League
منابع:
1. کتاب دانشنامه سیاسی، نوشته داریوش آشوری، تهران، انتشارات مروارید.